Baharı düşünüyordum; Ağaçların yeniden can bulduğu, çiçeklerin açtığı mevsimi... Nasıl güzel bir koku vardır havada öyle... Soludukça solumak ister insan hiç bitmesin bu mevsim... Her yan güllük, gülistanlık.
Sonra birden çocukluğum geldi aklıma ve gençliğim. Baharım yani... Neler yaşadım dedim ben baharımda neler çiçeklendi gönül evimde neler çürüdü yeşeremeden ve hangi tohumları ektim yeniden mevsim döndüğünde filizlensinler diye...
Çocukluk dönemi bir kısmını hatırlamayız zaten. Hatırladığımız dönemde en masum ve herkesi en güzel en özel gördüğümüz dönemdir. O zaman başlarız tohumları yüreğimize ekmeye. Hep sevgiye, şefkate, samimiyete yöneliktir ektiğimiz tohumlar.
Biraz yaşımız ilerler cinsiyet ayırmaya başlarız gençlik yıllarımızın ilk dönemlerinde ve aşkı ekleriz tohumlarımızın içine. Çok özel bir tohumdur bizim için ve öyle alelade ekilemez. Özeniriz tohumumuza gizleriz onu yürek evimizin en derinine. Ona layık bir toprak olması gerekir kendimizce...
Hayaller kurmaya başlarız, her zaman mutlulukla. En güzel duyguları yaşayacağımıza inanırız aşk tohumlarımızın toprağına kavuştuğunda. Zaman geçer biz beklerken.. Tohumları gizlemişizdir ama bize ektirmezler büyükler. Onlar büyükler ya hani en verimli toprağı kendilerinin bileceğini düşünürler ve bizim için en iyi olanı seçmişlerdir, bile. Acaba bu toprak yeşertir mi bu tohumu demeden onlar yeşerteceğine inanıyorlardır. Biz de inanırız onlara... Büyüklerimiz bilir bizim için en iyi olanı...
Ahh! Gençlik yılları... O zaman çoğumuz çorak topraklara en özel tohumumuzu eker ve bütün özverimizle bakarız ona. Ha büyüdü ha büyüyecek diye. Günler geçer, aylar sonra yıllar geçer. Tabii ki gençlik de beraberinde geçer. Anlamışızdır toprağın çorak olduğunu ve emeklerimizin boşa gittiğini ama ne çare geçen geçmiştir. Ömür denen şey de heveste bitmiştir.
Artık Sezen Aksu dinleme zamanı: "Şimdi bana kaybolan yıllarımı verseler..."
Ben Sezen Aksu'yu severim, ama bu şarkısını değil. Tercihimi "Haydi Gel Benimle Ol" dan yana kullanırım.
0 Yorumlar