Yolculuk

Dökülmeye başladı kelimeler yüreğimden
Kimisi acıttı kimisi mutlu etti
Bazen hüzünle doldu gözlerim
Bazen mutluluk yaşlarıydı hovardaca boşalan
Acıtmıyordu artık canımı yaşanmamışlar, yaşanmışlıklar..
Duygular karışmış bir sarmışık gibi..
Hepsi birbirini dengeliyor sanki karmaşıklık içinde .
Sonra birden denge bozuluveriyor ve kocaman bir boşluk,uzay!
Neler yaşamıyor ki insan o kısacık ömürde
Bir bakıyor vakit dolmuş , gidiyor başka bir bilinmeze
Her şey yarım yamalak kalıyor ardında
Neyin çabası peki bu kadar koşturmaca
Son önceden bilenen değil mi ki
Bu kadar uğraş vermeye değiyor mu
Kırmalar , kırılmalar hangisi geliyor bizimle
Hangisi eşlik edecek bilinmezlik yolculuğumuza.
Kolay aslında cevabı..
Egomuzu, kibrimizi bir tarafa indirip okşadığımız, güzellikle dokunduğumuz yürekler ve o yüreklerin duaları…