Birlikte Acıyı Paylaşalım

 Normalleştiriyormuşuz hop bi kendinize gelin ya. Ne diyorsunuz ne yapmaya çalışıyorsunuz neyi normalleştiriyorsunuz? Olur mu bu kadar insanın içi yanarken normalleşmek?

HAYIR! Ben kabul etmiyorum. Normalleşme diye bir şey yok. Birlikte aynı acıyı yaşamak, paylaşmak ve birlikte iyileşmek var.

Biz onlara acırsak onlarla acırsak aynı döngüde döneriz diye bir şey yok. Bizim güçlü olmamız lazım normalleşip destek olmamız lazım diye bir şey de yok. Hep birlikte güçlü olacağız. Bu bir imtihan. Şimdi kim geçti, kim kalacak, kim kaldı zamanı? Acımak yok!

Böylesi büyük yangınlarda birlikte gerekirse yanmak yanarken yarasına merhem olmak var. Kimse kimseye acımasın. Hadisi şerifte ne deniyor; "Siz yerdekilere merhamet edin ki ben de size edeyim." Demiş yaradan. Bakın acıyın demiyor. Herkese her mahlukata her zor durumda olana MERHAMET edin diyor.

Acımak ve merhamet etmek asla bir tutulamaz. Acırken aşağıya doğru bakan merhamet ederken aynı çizgi üzerinde aynı duyguyu yaşar.

Acımak egoyu, aşağılamayı anımsatır. Oysa merhamet bir ana yüreğini...

Demem o ki boşuna iyileştirmek için normalleşiyoruz demeyiniz. Her türlü acıyı birlikte göğüsler birlikte onarır iyileştiririz deyiniz.

Ben buradayım! Senin yanındayım! Seninleyim deyiniz.